ehil kulakların duyduğu çığlıklardı kahkahaların.
baktığın her yerde kapılar vardı,
yumruklarından akan kanla yıkandın
kilitlere lanetler düzerken içinde haykırdın.
derken bir açık kapı belirdi,
ardında sekizinci rengi gökkuşağının,
a'dan önce z'den sonra geleni elif-ba'nın
bu öyle bir dünyadır ki sevgilim
kapıyı buldum dersen yanılırsın
kapı bulmuştur belki de seni
seni seviyorum dersen duyamazsın
senin benim olduğun dünyada
bir sükut uçurumu vardır,
bir sükut uçurumu vardır,
aşk ne sendedir zira ne ben de
tek başına kalmamaktır sırrı bu kapının
gözlerin tadına bakmadığında da şehvetin,
kulakların görmediğinde de o notasını en ahenkli müziğin
kulakların görmediğinde de o notasını en ahenkli müziğin
poe şiirindeki gibi bir daha asla!
yalnız kalmamaktır.
(bu şiir uzaktayken de yanımda olduğunun farkında olduğumda kendini yazdırmıştır)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder