25 Ağustos 2015 Salı

özlemek

Denizin hava ateşin toprak olduğu günlerde
Kötürüm olduğumu anlatıyorsun bana
Sensizliğin yarımlığını eksikliğini
Saçlarımı okşarken anlıyorum bunu, dudaklarımda
Dudakların kımıldarken, ve yararken birliğimi
Yelkensiz motorsuz bir derin mavide buluyorum ruhumu

Bir bıçak kavrıyorum sonra
kesmek istiyor bileğimi
Ellerim titreyerek gidiyorum ilaçlarıma
İlaçlarım yutulmak istiyor hesapsızca
Köprünün kenarında yakalıyorum kendimi
Köprü atlamamı istiyor aşağıya
Toprak yutmak, ateş yakmak, deniz boğmak, hava soluğumu kesmek istiyor 
Kalbim atmayı reddediyor hücrelerim isyan ediyor 
sensiz geçen bir dakikaya

24 saat geçti güneş hala batmıyor
4 mevsim geçti kış hala dağılmıyor
Yıllar geçti buradayım ama 
saatler daha sensiz sadece bir dakika geçtiğini gösteriyor.

özlemek bile yetmiyor...